|
|
 |
 |
 |
 |
||
|
|||||
|
|
|
|
|
 Dossiers Deze dossiers zijn informatiepunten omtrent een aantal van de strijdpunten van Zythos. Uiteindelijk gaat het Zythos erom de consument juist te informeren omtrent bierzaken.
 Dossier GeuzeActiesZytholoog ArchiefLinks
|
|
|
Het Geuze / Lambik / Kriek - archief van De Zytholoog CAPSULEKENSGEUZE Toen in het voorjaar van 2002 brouwerij Boon een ‘oude geuze’ op de markt bracht in 25 cl flesjes met kroonkruk, laaide de oude discussie ‘capsulekensgeuze – echte geuze’ opnieuw in alle hevigheid op. Alleen 75 cl of 37,5 cl champagneflessen, afgedicht met een kurk en een muilbandje hebben – volgens de fundi’s – recht op het aureool echt, puur, traditioneel, terwijl alle flesjes met kroonkurk, ook door mijzelf vaak capsulekensgeuze genoemd, model staan voor gefilterd, gesuikerd en gesatureerd. Terecht? Vóór de oorlog Enerzijds valt er wel iets te zeggen voor die stelling. Toen in 1844 de allereerste ‘lambic en bouteille’, later lambic-gueuse en tenslotte gueuze genoemd, op het toneel verscheen, was die wel degelijk afgevuld in champagneflessen. (zie Den Bierproever nr. 67 p. 24). Uit geen enkel document blijkt dat voor 1914 geuze afgevuld werd in flessen met kroonkurk. Deze praktijk begon pas na 1918, toen er geen oude lambik meer in voorraad was. Pas vanaf 1921 was er opnieuw drie jaar oude lambik voorradig, zodat er oude geuze kon gemaakt worden. Minder scrupuleuze brouwers vulden echter jonge lambik van nauwelijks zes maanden met een beetje salicylzuur af op 25 cl flesjes met kroonkurk. Of, sterker nog, azijnzure lambik, ongeschikt voor onversneden consumptie, werd met tot 80 % hooggegist bier vermengd. In deze periode kreeg de benaming capsulekensgeuze zijn negatieve bijklank. Na de oorlog Na de tweede wereldoorlog veranderde de toestand grondig : in Brussel vulden de producenten (36 brouwerijen en een twintigtal stekers) zowel gezoete ‘filtrée’ als traditionele geuze af. Alleen Belle-Vue koos resoluut voor zoete, gefilterde geuze. In de rand rond Brussel (44 brouwerijen en een dertigtal stekers) bleef men meestal trouw aan de traditionele geuze. Maar tegen 1968 bleven er in Brussel slechts twee producenten over : Cantillon met traditionele geuze en Belle-Vue met gezoete capsulekensgeuze. Ook in het Pajottenland schakelden de grote brouwerijen over op geuze in kleine flesjes, meestal een geuze die gefilterd en lichtjes gezoet was, maar toch uit 100 % lambik bestond. Ondertussen was de kroonkurk echter geëvolueerd : in de zestiger jaren werden de kurken schijfjes in de kroonkurk vervangen door opgeschuimd PVC, waardoor de flessen langdurig gasdicht bleven en dus ook geschikt waren voor bewaarbieren ! En nu ? De eerste om oude geuze te laten hergisten in een flesje met kroonkurk was Frank Boon. Frank heeft nooit gefilterde geuze gemaakt. Het is de goede kwaliteit van de nu PVC-vrije kroonkurken die hem deed besluiten zijn traditionele geuze te laten hergisten in 25-cl-flesjes. Deze zijn handiger voor de verbruiker. Persoonlijk blijft hij wel een voorkeur hebben voor 75-cl-flessen omdat de smaakevolutie van geuze, gerijpt in een groter recipiënt, trager verloopt dan in een kleine fles. Ondertussen kreeg Frank navolging. Brouwerij Timmermans had reeds jaren de 75-cl-fles laten vallen; alleen de halve fles, 37,5 cl, werd nog gebruikt. Met de installatie van een nieuwe afvulmachine werd ook deze 37,5-cl-champagnefles naar de glascontainer verwezen : de hergiste geuze van Timmermans, de Caveau, is nu afgevuld in 33-cl-apo-fles met kroonkurk. Let dus voortaan op met de scheldnaam capsulekensgeuze! Jef Van den Steen (mei 2003) Uit "De Zytholoog" nr. 2, verschenen juli 2003. << terug naar het archiefoverzicht
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
